ΓενικάΘέμα

Ανακαλύψτε τη Χαλκιδική στην φωτογραφία της ημέρας: Σπήλαιο των «Κόκκινων Πετρών»

Κρυμμένο κυριολεκτικά για πολλές χιλιάδες χρόνια στους πρόποδες του όρους «Κατσίκα», κανείς δεν γνώριζε κι ούτε είχε ακουστά τον θαυμαστό του κόσμο.
Πρόκειται για το καταστόλιστο με σταλαγμίτες και σταλακτίτες Σπήλαιο των «Κόκκινων Πετρών» ή όπως είναι ευρέως γνωστό Σπήλαιο των Πετραλώνων. 
Αποτελεί μια ιστορική ανακάλυψη, με μεγάλη παλαιοανθρωπολογική σημασία. Ήρθε στο φως μόλις το 1959, όταν εντοπίστηκε τυχαία από κατοίκους της περιοχής. 
Σήμερα, ο επισκέπτης, διασχίζοντας μία τεχνητή σήραγγα, διέρχεται από τις κυριότερες αίθουσες, όπου μπορεί να θαυμάσει αυτό το μεγαλειώδες δημιούργημα της φύσης, που βρίσκεται σχηματισμένο εκεί για ένα και πλέον εκατομμύριο χρόνια.
Σπουδαιότερο εύρημα: Απολιθωμένο ανθρώπινο κρανίο
Το Σπήλαιο των Πετραλώνων, που έχει έκταση περίπου 10.000 τ.μ., έγινε ιδιαίτερα γνωστό το 1960, όταν ανακαλύφθηκε το περίφημο απολιθωμένο ανθρώπινο κρανίο «petralona 1».
Το κρανίο, καθώς και ο ανθρώπινος σκελετός του Αρχανθρώπου, αποτελούν ένα σπουδαιότατο εύρημα από ανθρωπολογικής άποψης. Πρόκειται για το αρχαιότερο ανθρώπινο λείψανο που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα στον ελλαδικό χώρο, το οποίο ανήκει σε πρώιμο μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στον Homo erectus και τον αρχαϊκό Homo sapiens (Ανατομικά Σύγχρονο Άνθρωπο), ιδιαίτερα σημαντικό για τη μελέτη της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους καθώς και για την παρουσία του στην ευρωπαϊκή ήπειρο. 
Ανασκαφές και ευρήματα
Ανασκαφές που διενεργήθηκαν στο εσωτερικό του σπηλαίου, αρχικά από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια από την Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος, απέδωσαν πολυάριθμα ευρήματα της Παλαιολιθικής Εποχής, τα οποία χρονολογούνται από το Μέσο Πλειστόκαινο, περίπου πριν από 600.000 – 300.000 χρόνια. Πρόκειται δηλαδή, για μια από τις αρχαιότερες αρχαιολογικές θέσεις της Ευρώπης.

Το σπήλαιο χρησίμευε τότε ως καταφύγιο ανθρώπων, αλλά και σαρκοβόρων ζώων. Άνθρωποι και σαρκοβόρα δεν ζούσαν βέβαια μαζί, αλλά εναλλάσσονταν.

Από τη δραστηριότητα των παλαιολιθικών ενοίκων του έχουν διασωθεί κυρίως οστά από τα διατροφικά τους κατάλοιπα, τα οποία μαρτυρούν τις κυνηγετικές τους πρακτικές και τις διατροφικές τους συνήθειες, καθώς και τα λίθινα εργαλεία τους, μαρτυρίες της τεχνολογίας και του πολιτισμού τους. Όταν οι άνθρωποι εγκατέλειπαν το σπήλαιο, αυτό χρησίμευε ως καταφύγιο των σαρκοβόρων ζώων, τα οποία μετέφεραν μέσα σ’ αυτό τη λεία τους, αφήνοντας έτσι πολλά αποφάγια, κυρίως οστά φυτοφάγων ζώων.

Τα ίδια τα σαρκοβόρα, εξάλλου, πέθαιναν μέσα στο σπήλαιο κι έτσι έχουν βρεθεί μεγάλες ποσότητες οστών, πολύτιμες πηγές πληροφοριών για την πανίδα και το περιβάλλον εκείνων των περιόδων.

Μέρος των ευρημάτων εκτίθεται στο μουσείο Πετραλώνων.

*Επιμέλεια Τσερβελή Χριστίνα

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close