Γενικά

Ὅταν οἱ κελλιῶτες Ἁγιορεῖτες μοναχοὶ πῆραν τὰ ὄπλα καὶ ἒδιωξαν ἀπόσπασμα τοῦ βουλγαρικοῦ στρατοῦ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος

Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ Ἁγίου Ὅρους, στὶς 2 Νοεμβρίου 1912, ἡ πλειοψηφία τῶν μοναχῶν, πλὴν τῶν Ρώσων, πανηγυρίζει τὸ τέλος τῆς ἀλλόθρησκης ὀθωμανικῆς κατοχῆς καὶ κυρίως γιὰ τὴν αὐτονόητη προοπτικὴ ἐνσωμάτωσης τοῦ Ἁγίου Ὅρους στὸν Ἐθνικὸ Κορμό. Ὡστόσο ἡ de jure ἀναγνώριση τῆς Ἑλληνικῆς κυριαρχίας στὸν Ἄθω, ποὺ ἀρχικὰ ἐπιχειρήθηκε νὰ ἀποτραπεῖ ἀπὸ ἄλλα ὀρθόδοξα κράτη, ἔγινε τὸ 1919 μὲ τὴ Συνθήκη τοῦ Νεϊγὺ καὶ ὁριστικὰ τὸ 1920 μὲ τὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν.

Καὶ ἐνῶ ὅλη ἡ Ἑλλάδα πανηγύριζε τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Μακεδονίας καὶ τὸ Ἅγιον Ὅρος τὴν δική του, φανερὰ πλέον καὶ ἀπροσχημάτιστα στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ζωγράφου…

«βρέθηκε» ἐγκατεστημένος ὄχι εὐκαταφρόνητος σὲ ἀριθμὸ καὶ ὁπλισμὸ ἐπίλεκτος γιὰ τὴν ἀποστολή, βουλγαρικὸς στρατὸς καὶ ἡ Μονὴ ὑπὸ βουλγαρικὴ κυριαρχία καὶ κατοχή.

Τὸ πίσω μέρος τῆς φωτογραφίας (πάνω) φέρει στὰ βουλγαρικὰ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ ἀποσπάσματος «Ἀξιωματικὸς Γεώργιος Δημητρίεβιτς(;)» καὶ τὴ σημείωση: «Στρατιῶται ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν εἰς τὸ Ἅγιον Ὅρος εἰς τὴν Μονὴν Ζωγράφου, 23 Μαρτίου 1913».

Οἱ βούλγαροι ἐπιδίωξαν μόνιμη ἐγκατάσταση στὴν Μονὴ Ζωγράφου καὶ στὸ ἐπίνειο αὐτῆς. Παράλληλα ἄρχισαν νὰ διεκδικοῦν μέρος τῆς Ἁγιορείτικης γῆς γιὰ τὸ βουλγαρικὸ κράτος. Ὕψωσαν τὴν βουλγαρικὴ σημαία στὴν μονὴ καὶ παρέμειναν καὶ ὅλο τὸν χειμώνα καὶ τὴν ἄνοιξη τοῦ 1913.

Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ἀπόσπασμα προχώρησε μέχρι τὶς Καρυές, πρωτεύουσα τοῦ Ὅρους, ἀλλὰ ἐκεῖ ἡ παρουσία Ἑλληνικῶν δυνάμεων συνετέλεσε στὴν ἐπιστροφὴ τῶν Βουλγάρων στὴν μονὴ Ζωγράφου χωρὶς νὰ δημιουργηθοῦν ἐπεισόδια.

Τὸ ἑλληνικὸ κράτος ὅμως ἄρχισε νὰ ἀνησυχεῖ καὶ νὰ λαμβάνει μέτρα προληπτικῶς καθὼς οἱ σχέσεις Ἑλλήνων καὶ Βουλγάρων ὀξύνθηκαν τόσο ὥστε νὰ ἐπίκειται ἡ κήρυξη πολέμου μεταξύ τους, ποὺ ἄλλωστε συνέβη. Ἡ δύναμη τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ποὺ εἶχε ἐγκατασταθεῖ στὸ Ἅγιον Ὅρος ἦταν μικρή.
Ἔτσι ὕστερα ἀπὸ συνεννόηση τοῦ Ἕλληνα ἀστυνόμου ἀνθυπομοίραρχου Κωνσταντίνου Βεργογιαννόπουλου μέ δύο κελλιῶτες μοναχούς, τοὺς Γέροντα Ἀβέρκιο καὶ Ἰωάννη Κομβολογὰ δημιουργήθηκε ἐθελοντικὸ σῶμα στὶς Καρυὲς ἀπὸ 100 περίπου Ἕλληνες κελλιῶτες καὶ ἄλλους ἐργαζόμενους σὲ διάφορες μονές.

Μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ Β’ Βαλκανικοῦ πολέμου καὶ τὴν ἄρνηση τοῦ βουλγαρικοῦ στρατοῦ νὰ παραδοθεῖ σὲ μονάδα τοῦ Ἑλληνικοῦ στόλου, ὁμάδα κελλιωτῶν καὶ λαϊκῶν μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀστυνόμο, πολιόρκησε τὴν ὀχυρωμένη μονὴ Ζωγράφου καὶ ἔριξε μερικὲς ἐκφοβιστικὲς βολές. Ἡ στενὴ πολιορκία καὶ ἡ πάροδος τοῦ χρόνου ἀνάγκασαν τὸ βουλγαρικὸ τμῆμα νὰ παραδοθεῖ στὶς 21 Ἰουνίου/4 Ἰουλίου καὶ νὰ μεταφερθεῖ αἰχμάλωτο στὸν Πειραιά. Ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε ἀναγγελθεῖ ἡ νικηφόρος προέλαση καὶ καταδίωξη τοῦ βουλγαρικοῦ στρατοῦ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ στὶς μάχες Κιλκὶς – Λαχανά. Κάτι παρόμοιο εἶχε συμβεῖ καὶ μὲ τὴν κατάληψη τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ στρατὸ ὅπου οἱ Βούλγαροι ἐξεδιώχθησαν μὲ μάχη.

Οἱ Ἕλληνες δὲν προέβησαν σὲ καμιὰ ἐνέργεια κατὰ τῶν Ζωγραφιτῶν μοναχῶν ἐφόσον εἶχαν ἀποχωρήσει καὶ τὰ στρατεύματα ἀπὸ ἐκεῖ.

Βούλγαροι στρατιῶτες, μὲ ἀξιωματικὸ τὸν Γεώργιο Tsvetinov, στὴν Μονὴ Ζωγράφου (ἄνοιξη τοῦ 1913). (Φωτογραφικὸ ἐργαστήριο Μονῆς Ζωγράφου).

Βούλγαροι στρατιῶτες, μὲ ἀξιωματικὸ τὸν Γεώργιο Tsvetinov, στὴν Μονὴ Ζωγράφου (ἄνοιξη τοῦ 1913). (Φωτογραφικὸ ἐργαστήριο Μονῆς Ζωγράφου).

Ἱερολοχίτες μοναχοί τοῦ Ἁγίου Ὅρους μὲ χωροφύλακες. Ἀναμνηστικὴ φωτογραφία μετὰ τὴν ἀπώθηση τῶν Βουλγάρων στρατιωτῶν ἀπὸ τὴν Μονὴ Ζωγράφου (Καρυές, 21 Ἰουνίου 1913). (Φωτογράφος: Στέφανος ἱερομόναχος).

Ἱερολοχίτες μοναχοί τοῦ Ἁγίου Ὅρους μὲ χωροφύλακες. (Καρυές, 21 Ἰουνίου 1913). (Φωτογράφος: Στέφανος ἱερομόναχος).

Ἱερολοχίτες μοναχοί τοῦ Ἁγίου Ὅρους μὲ χωροφύλακες. (Καρυές, 21 Ἰουνίου 1913). (Φωτογράφος: Στέφανος ἱερομόναχος)

Πηγή:orthodoxia-ellhnismos.gr

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close